کودکان استثنایی کودکانی هستند که از نظر هوش، تواناییهای حرکتی، حسی، زبانی، هیجانی یا رفتاری با سایر کودکان تفاوت دارند و به خدمات آموزشی ویژه و حمایتهای گسترده نیاز دارند. کودکان استثنایی شامل دو گروه اصلی هستند: کودکان با ناتوانیهای یادگیری و کودکان با استعداد برجسته.
کودکان با ناتوانیهای یادگیری
کودکان با ناتوانیهای یادگیری کودکانی هستند که در یک یا چند مقوله از یادگیری مشکل دارند و عملکرد ذهنی آنها پایینتر از سطح مورد انتظار بر اساس سن و ضریب هوشی آنها است. برخی از ناتوانیهای یادگیری عبارتند از:
- ناتوانی خواندن: مشکل در شناسایی و فهم حروف، کلمات و جملات متنوع.
- ناتوانی نوشتن: مشکل در تولید و سازماندهی مطالب نوشتاری.
- ناتوانی ریاضی: مشکل در حل مسائل ریاضی و فهم مفاهیم عددی.
- ناتوانی حافظه: مشکل در ذخیره و بازخوانی اطلاعات.
- ناتوانی توجه: مشکل در تمرکز و حفظ تمرکز بر روی فعالیتهای آموزشی.
علل ناتوانیهای یادگیری ممکن است شامل عوامل ژنتیک، بدخوردگی جسمی، سالمتی پیش از تولد، سالمتی پس از تولد، عفونتها، سمزدگی، تغذیه، تروما جسمی یا روحی، فقر یا عدم دسترسی به منابع آموزشی باشند.
کودکان با استعداد برجسته
کودکان با استعداد برجسته کودکانی هستند که در یک یا چند زمینة فکری، خلاق، هنری یا رهبری عملکردی بالاتر از سطح مورد انتظار براساس سن و ضریب هوشی خود دارند. برخی از زمینههای استعداد برجسته عبارتند از:
- استعداد فکری: تسلط بالا بر روی مفاهیم پیچیده، قابلیت حل مسائل و تحلیل منطقی.
- استعداد خلاق: قابلیت تولید ایدههای جدید و منحصر به فرد.
- استعداد هنری: قابلیت بالا در عبارت دادن خلاقیت و احساسات به صورت تصویری، موسیقایی یا دراماتیک.
- استعداد رهبری: قابلیت بالا در هدایت و الهام بخشی به دیگران.
علل استعداد برجسته ممکن است شامل عوامل ژنتیک، تحول جسمى و روحى، خصائص شخصى، خصائص خانوادگى، خصائص فردی یا جامعى باشند.
- ۰ ۰
- ۰ نظر